สำหรับเพื่อนๆ ที่มาเที่ยวทะเลกันนอก จากเที่ยวชมความสวยงามของเกาะแล้ว
การได้ว่ายน้ำชมปลาสีสวยตามแนวปะการังก็ เป็นอีกกิจกรรมหนึ่งที่หลายคนไม่ยอมพลาด เพื่อความสะดวก ง่าย และทันใจของผู้มาเที่ยว บางกลุ่มนักท่องเที่ยวที่เคยมาก่อนหน้านี้อาจเตรียมขนมปังมาเองก็มี หรือแม้แต่เศษอาหารที่เหลือจากมื้อกลางวันนั่นก็เพียงพอที่จะทำให้ฝูงปลา เป็นร้อยมาแหวกว่ายอยู่ข้างๆ สนุกสนานเบิกบานฤทัยกันพอสมควรก็เดินทางกลับ แต่สิ่งที่เหลืออยู่ข้างหลังคือความแปรปรวนของระบบนิเวศน์ ความแปรปรวนที่เกิดจากความมักง่าย แค่ความสนุกชั่วครั้งชั่วคราว
ปลา นกแก้ว ปลาสินสมุทร ปลาโนรี ปลากาตูนร์ ฯ ปลาสีสันสวยงามเหล่านี้ล้วนมีความเป็นอยู่ร่วมกันกับแนวปะการังอย่างแยกไม่ ออกเลยทีเดียว ปลาเหล่านี้จะคอยหากินเก็บกวาดเศษอาหารและตะไคร่น้ำซึ่งเป็นศัตรูตัวฉกาจของ ปะการังไม่แพ้ ดาวหนามมงกุฏ (ปลาดาวชนิดหนึ่งที่กินตัวปะการังเป็นอาหาร)เลยทีเดียว ส่วนเจ้าปลาเหล่านั้นก็จะได้แนวปะการังเป็นที่พักหลบภัยและแพร่ขยายพันธุ์ ทุกอย่างอยู่รวมกันอย่างเป็นระบบระเบียบและลงตัวซึ่งเราเรียกว่า "ระบบนิเวศน์วิทยา" Ecosystem การ ให้อาหารปลาเป็นการรบกวนระบบที่สลับซับซ้อนและบอบบาง ฝึกลักษณะนิสัยการกินที่ผิดๆให้ปลา เพราะง่าย สะดวกสบาย และมีเหลือเฟือ เมื่ออิ่มหนำพวกมันจึงไม่มีความจำเป็นที่ต้องหาอาหารอีก ตะไคร่น้ำและเศษ อาหารตามแนวปะการังจึงหมดความหมาย เมื่อมีมากจนหมักหมมจะทำให้ปะการังไม่สามารถรับอาหารและอ๊อกซิเจนจากกระแส น้ำได้อย่างเต็มที่การเจริญเติบโตก็จะอยุดชงักลง บวกกับน้ำที่ปล่อยทิ้งลง ทะเลซึ่งมีส่วนผสมของสารซักล้างต่างๆจากโรงแรมที่พักริมชายหาดจะเป็นตัวเร่ง ให้ตะไคร่น้ำเจริญเติบโตได้ดีและค่อยๆแทนที่แนวปะการังในที่สุด
ปลา เมื่อได้รับอาหารเต็มที่ก็จะเร่งขยายพันธุ์เพิ่มจำนวนมากขึ้นเพื่อให้สมดุล กับอาหารที่มากมาย อาหารส่วนใหญ่ที่เป็นพวกแป้งไม่มีคุณค่าทางอาหารตาม ธรรมชาติเหมือนอย่างที่ลักษณะทางกายภาพของปลาต้องการ สายพันธุ์ที่ได้จึงอ่อนแอ นอกจากการให้อาหารปลาจะทำลายลักษณะการกินที่ดีแล้ว ยังทำลายลักษณะสายพันธุ์ที่ดีอีกด้วย เมื่อสายพันธุ์อ่อนแอ โอกาศที่สิ่งมีชีวิตนั้นๆจะเสี่ยงต่อการสูญพันธุ์จึงมีอยู่สูง
รู้แบบนี้ เที่ยวทะเลครั้งต่อไปแม้จะมีขนมปังมาให้ก็คงพูดได้เต็มปากว่า "เลิกให้อาหารปลากันเถอะ"
อยากเที่ยวทะเลและเก็บรักษา ความสมบูรณ์แบบ ของปะการัง ธรรมชาติ เราต้องช่วยกันดูแลนะคะ
คิดซะว่า นี่ก็คือ บ้านของเราเหมือนกัน......
